gabinet psychologiczny
badania psychologiczne

Narząd czołowy

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Za najwyższą stację przekształcającą uważa się narząd czołowy, który przeciwstawia się w znaczeniu hamowania i przekształcania podniet narządowi pozaczołowemu. Narząd czołowy niewątpliwie zadecydował o zwycięstwie człowieka nad całą przyrodą. Wiążemy z nim dzisiaj czynnościowo najprecyzyjniejsze myślenie abstrakcyjne, tzw. spontaniczność czyli inicjatywę psychoruchową oraz uczuciowość wyższą, która w piśmiennictwie nosi rozmaite nazwy, np. intencjonalna, determinująca, intelektualizowana. Steruje ona i hamuje niższą rozwojowo uczuciowość popędową. To sternictwo narządu czołowego nad pozaczołowym i niższymi wiążą niektórzy (Goldstein) z postawą stojącą człowieka. Im późniejszy ewolucyjnie nabytek, tym ważniejszą odgrywa rolę. na poziomie narządu czołowego Mazurkiewicz widzi obecność nie wykrytego zresztą anatomicznie układu wegetatywnego, który byłby narządem uczuciowości wyższej. Między neurodynamizmem czołowym i pozaczołowym toczy się współzawodnictwo o aparat ruchowy i aparat mowy, które służyć mogą albo uczuciowości popędowej, albo wyższej. Fakty z zakresu anatomii porównawczej, antropologii, fizjologii doświadczalnej, neuro i psychopatologii oraz psychologii porównawczej świadczą o równoległości rozwoju psychicznego i rozwoju narządów korowych. Już dawno temu Jackson stwierdził, że rozwój czynności nerwowych idzie od niezróżnicowanych, silnie zorganizowanych, automatycznych, predestynowanych czynności stopniowo czynnościom coraz bardziej zróżnicowanym, coraz gorzej zorganizowanym, coraz bardziej zmiennym i dowolnym. Zasadę tę najłatwiej zrozumieć na skrajnych przykładach: czynności rdzeniowe są mało zróżnicowane, czynności korowe w wysokim stopniu; odruchy rdzeniowe są automatyczne, predestynowane, niezmienne, konieczne, dobrze zorganizowane, natomiast czynności czołowe odznaczają się “dowolnością”, jakby nieobliczalnością, zmiennością, a tym samym bardzo luźną organizacją. W związku z takim przebiegiem ewolucji mówi się o wędrówce czynności nerwowopsychicznych ku górze i ku przodowi, a więc ku owemu narządowi czołowemu, który stanowi                  najwspanialszy wykwit ewolucji. Dzięki opisanym wyżej stacjom przekształcającym, wędrówce ulegają nie odosobnione podrażnienia lecz ich przekształcone zespoły, w których skład wchodzą elementy ruchowe (kinestetyczne), poznawcze (gnostyczne, dyskryminacyjne, epikrytyczne) i uczuciowe (afektywne). Rozwój tych elementów jest tak sprzężony, że nie może być mowy o rozwoju gnozji bez zainteresowania uczuciowego, ani o rozwoju życia ,uczuciowego bez jego intelektualizacji. Zjawiska te mają swój aspekt energetyczny. [podobne: psycholog dziecięcy, psycholog poznań, psycholog warszawa ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)