gabinet psychologiczny
badania psychologiczne

Chorzy, którzy zatracają cechy człowieka

Posted in Uncategorized  by admin
February 20th, 2019

Są chorzy, którzy wreszcie zatracają wszelkie cechy człowiecze, wegetując na poziomie znacznie poniżej zwierzęcego. Nawet najcięższy jednak stan nie wyłącza nigdy możliwości poprawy. O ile rokowanie co do przewlekłego podłoża. schizofrenicznego, jest z zasady niepomyślne, o tyle nawet najbardziej zaniedbane nawarstwienia epigenetyczne, ponieważ są zasadniczo czynnościowe, mogą samorzutnie lub pod, wpływem usilnego leczenia cofnąć się. Powstaje w ten sposób , w zastarzałych przypadkach zazwyczaj bardzo krótko utrzymujące się. Jest ono dowodem, że granica między warstwą organiczną i czynnościową nigdy się nie zaciera doszczętnie, chociaż fenomenologicznie dwie te warstwy są przeważnie nie do odróżnienia. Postać hebefreniczna schizofrenii prowadzi  najwcześniej do rozpadu osobowości i do otępienia, najmniej wykazuje skłonności do samorzutnego zrzucenia zespołu hebefrenicznego, i najmniej podatności na stosowane dzisiaj metody lecznicze. Natomiast schizofrenia katatoniczna i paranoidalna pozwalają na nieco lepsze rokowanie. Jeden i ten sam chory może w swym życiu zapadać na różne postacie nawarstwiających się zespołów schizofrenicznych, najczęściej jednak zachodzi skłonność do jednego typu psychozy. Z upływem czasu, po wielu latach, gwałtowne przejawy powikłanej schizofrenii przewlekłej często się uspokajają. Chory nie zrzuca z siebie doszczętnie wszystkich objawów nawarstwionego zespołu, lecz łagodnieją one i zrastają się trwale z osobowością chorego. Zwłaszcza schizofrenia paranoidalna kończy się często stanem ubytkowootępieniowym, któremu towarzyszą trwale przewleczone pozostałości paranoidalne w postaci omamów i urojeń. Tę postać nazywają niektórzy autorzy dementia paranoides. Tutaj rozpad osobowości może przebiegać z nienajgorszej stosunkowo zachowaną strukturą osobowości podstawowej, którą chory ma niejako na pokaz. Wiedząc z doświadczenia, które objawy otoczenie uważa za znak choroby umysłowej, chory dochodzi do umiejętności korygowania ich, zachowywania tylko dla siebie. Wytwarza się objaw podwójnego księgowania. Chory włącza się w rzeczywistość na tyle, ile trzeba, aby bez tarć współżyć z, otoczeniem, lecz. gdy przypuszcza, że nikt nań nie patrzy, rozmawia sobie ze swoimi głosami i żyje treścią urojeniową. [patrz też: eskulap gniezno, interlis kalisz, odczyn arthusa, triamcynolon ]

Tags: , , ,

No Responses to “Chorzy, którzy zatracają cechy człowieka”

  1. Sky Bully Says:

    Chory powinien leżeć na boku.

  2. Adrianna Says:

    [..] Oznaczono ponizsze tresci z artykulu oryginalnego: najlepsze aminokwasy[...]

  3. Tobiasz Says:

    Nie wiem kto to pisal ale do konca sie z tym nie zgadzam

Powiązane tematy z artykułem: eskulap gniezno interlis kalisz odczyn arthusa triamcynolon