gabinet psychologiczny
badania psychologiczne

Rozpoznanie otępienia dziecięcego

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Pomijamy tutaj sporne zagadnienie stosunku otępienia dziecięcego do schizofrenii. Przedstawiony powyżej obraz kliniczny odpowiada ściśle opisom klinicznym otępienia dziecięcego: początek między 3 a 4 r. ż., rychły zanik dobrze już wykształconej mowy z pozostawieniem tylko szczątków w postaci poszczególnych krótkich zdań, powtarzanych stereotypowo, wybitny lęk, daleko posunięte otępienie afektywne                  i intelektualne, stereotypie ruchowe i mimiczne, iteracje, skłonność do samookaleczeń, wybitne podniecenie psychoruchowe, skłonność do agresywności i niszczycielstwa, nieubłaganie postępujący przebieg, mimo doszczętnego otępienia zachowany inteligentny wyraz twarzy  .      W naszym przypadku 7. przyczyn technicznych nie wykonano badania elektroencefalograficznego. Zarówno pneumoencefalografia, jak i mózg w czasie operacji zmian nie ujawniły. Rokowanie schizofrenii trzeba zawsze stawiać dwoiście: osobno co do przewlekłego procesu schizofrenicznego, osobno co do zespołu psychotycznego czynnościowego. W pierwszym przypadku rokowanie jest niepomyślne. Schizofrenii prostej nie da się wyleczyć. Jeżeli ktoś sądzi, że wyleczył schizofrenię prostą, to na pewno rozpoznanie jego było mylne. Ostre psychozy schizofreniczne, stanowiące powikłanie nieswoistych spraw somatycznych z mózgowymi, rokują dobrze. Rokowanie zależy zresztą od natury owego podłoża. Natomiast rokowanie w przypadkach schizofrenii “złożonej” jest poważniejsze. Osiągane wyniki lecznicze lub samorzutne poprawy polegają bowiem zawsze na ustąpieniu psychozy czynnościowej, jednakże przewlekłe podłoże musi pozostać, wyrażając się kliniczne albo dalszym ciągiem długotrwałego procesu przewlekłego, albo stanem ubytkowym. Nie da się zresztą sposobami” klinicznymi ustalić granicy między okresem trwania procesu czynnego a okresem stanu ubytkowego w znaczeniu procesu nieczynnego. Spośród różnych postaci schizofrenii “złożonej” najlepsze rokowanie – niezależnie od właściwości przebiegu, o których była mowa w tabelce M. Bleulera  zdaje się mieć schizofrenia katatoniczna i paranoidalna, znacznie gorsze hebefrenia. Można tak powiedzieć zwłaszcza wobec wyników leczenia nowoczesnymi środkami, o czym będzie i mowa poniżej. O ile dawniej przewlekłe przypadki schizofrenii paranoidalnej przedstawiały się pod względem rokowniczym niepomyślnie, to obecnie nawet zastarzale przypadki poddają się leczeniu largaktylem. Również przypadki podniecenia katatonicznego można bez porównania łatwiej opanować niż dawniej. Wpłynęło to korzystnie na wygląd oddziałów psychiatrycznych, a zarazem na ich przelotowość. K. i K. Spettowie stwierdzili znaczenie rokownicze obciążeniowego wskaźnika cukrowego, mianowicie korzystny jest duży wskaźnik dodatni t, tj. wskaźnik przesunięcia powyżej +5, natomiast przy spadku wskaźnika t, rokowanie pogarsza się, a jeśli wskaźnik osiąga wartość poniżej – 3, prawdopodobieństwo remisji maleje i zbliża się do zera. Szczegóły tych interesujących zagadnień znaleźć można w przy- toczonym piśmiennictwie. [hasła pokrewne: autyzm terapia, integracja sensoryczna, osrodek leczenia uzaleznien ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)