Calominal
Just another WordPress site

Przypadek nr 25. Dementia infantilis.

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Przypadek nr 25. Dementia infantilis. D. K., ur. 4. X. 1942 r. Nie stwierdzono obciążenia dziedzicznego. Dziecko przez pierwsze trzy lata rozwijało się prawidłowo, było inteligentne, grzeczne, pozostawało z otoczeniem w dobrym kontakcie uczucio- wym, dużo mówiło, miało słuch muzyczny, umiało dużo piosenek na pamięć, uczyło się ich łatwo, miało bardzo dobrą pamięć. Podobno w październiku 1945 r. uderzyła się w głowę, lecz brak dowodów, aby chodziło tu o uraz ciężki. W listopadzie tegoż roku bardzo szybko zaczęła się zmieniać: dostawała napady krzyku (opis rodziców nie przemawia za napadami drgawkowymi), stała się tak lękliwa, że nie pozwalała nikomu zbliżyć się do siebie, gdyż zaraz reagowała lękiem i krzykiem, zatraciła łączność uczuciową i intelektualną z otoczeniem, “tak jakby rodziców nie pozna- wała”, coraz mniej mówiła, zasób jej słów spadł do kilku ustawicznie powtarza- nych zdań, coraz częściej biła się z całej siły po głowie lub bila głową o ścianę. Z powodu ustawicznego niepokoju psychoruchowego umieszczono dziecko dnia. 6. III. 1946 r. w Szpitalu Psychiatrycznym w Swieciu n. Wisłą, gdzie z krótszymi lub dłuższymi przerwami przebywa dotychczas. Pod względem somatycznym i neurolo- gicznym nie stwierdzono odchyleń od stanu prawidłowego. Dziecko w nieustannym ruchu, biega od ściany do ściany, jest krzykliwe, płacze, przy próbie badania stawia opór, zanieczyszcza się moczem i kalem, jada przewazme tylko, gdy jest karmione łyżką, glód i potrzeby fizjologiczne zgłasza krzykiem, lecz przy zbliżeniu dorosłych wykazuje lęk, ucieka i stawia opór. Do niektórych osób bardziej się przyzwyczaja i pozwoli się nakarmić. Pozostawione sobie bywa spokojniejsze, ogląda sobie ręce, nie zwraca na otoczenie najmniejszej uwagi, czasem śpiewa zawsze jedne i te same piosenki, wymawiając wyrazy dość wyrażnie i wykazując słuch myzyczny, czasem jakby się bawila lalką. Kilkakrotnie przechodziła leczenie wstrząsami elektrycznymi. Uzyskiwano pewne uspokojenie, lecz wszystkie inne objawy pozostawaly nie zmie- nione. Mowa dziecka zubożała do kilku zdań niezmiennie persewerowanych, np. “biedna Kaziulka” albo “Kaziulka biedulka”, albo “poję, boję” itd. Wypowiedzi mają charakter szczebiotu 2 – 3-letniego dziecka. Dziecko niekiedy naśladuje ruchy otocze- nia (echopraxia) lub powtarza zasłyszane dźwięki (echolalia). Zaznaczają się silne popędy niszczycielskie i samookaleczeniowe: gryzie zębamii drze bieliznę na sobie, pościel i odzież innych dzieci, gryzie sobie palce, woła przy tyin “bądź grzeczna”. [hasła pokrewne: , trądzik, odżywki do rzęs, przydomowe oczyszczalnie ścieków ]

Tags: , ,

Komantarze do artykulu sa obecnie zamkniete, popros administratora strony o ich otwarcie jesli chcesz wziasc udzial w dyskusji pod artykulem. Kontakt do administracji w zakladce kontakt.(Mozliwe jest rowniez przeslanie propozycji tematow ktore mozemy uwzglednic w nastepnych naszych artykulach, bedziemy wdzieczni za wasze cenne sugestie i postaramy sie je wykorzystac przy kolejnych wpisach.)