Calominal
Just another WordPress site

Posts Tagged ‘pierścionek zaręczynowy’

Kazdy psychiatra wie, co to

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Każdy psychiatra wie, co to znaczy. Chodzi tu o tak nieznaczny stan ubytkowy, że praktycznie biorąc stan psychiczny cho- rego można uznać za równoważny ze stanem zdrowia. Niemniej jednak chodzi tu o ludzi chorych, których przewlekły proces schizofreniczny albo nie wygasł, chociaż klinicznie się słabo przejawia, albo przeszedł w stan ubytkowy tak nie- znaczny, że chory daje sobie radę. Natomiast stanowczo usunąć należy z tej grupy przypadki o okresowym przebiegu zakończone wyleczeniem naprawdę całkowitym. Albo bowiem chodzi tutaj o stany ubytkowe tak nieznaczne, że najwprawniejsze oko psychiatry nic w chorym nie wykryje – wtedy jednak mimo wszystko trudno mówić o wyleczeniu całkowitym, tak jak nie mówimy o wyleczeniu całkowitym u epileptyka, który od dawna nie miał już napadów i który z badania neurologiczno-psychiatrycznego wychodzi z opinią praktycz- nie zdrowego. Toczący się bowiem proces organiczny padaczkowy, schizofre- niczny lub cyklofreniczny, nawet jeśli nie daje uchwytnych dla dzisiejszej tech- niki badania klinicznego objawów, nie zasługuje jednak na nazwę wyleezenia całkowitego. A wreszcie wśród tych całkowicie wyleczonych przypadków schi- zofrenii o okresowym przebiegu może chodzić o psychozy schizofrenoidalne, wy- wołane czynnikami nieswoistymi, powtarzającymi się w życiu chorego i naśla- dującymi w ten sposób okresowość. Może tu chodzić np. o nawracające zaka- żenia: lub samozatrucia wewnątrzustrojowe. nie rozpoznane w. warunkach szpi- tala psychiatrycznego. Przebieg cykliczny schizofrenii może jeszcze pochodzić skądinąd. Bornsztajn opisał zjawisko schizofrenizacji stanów maniakalnych. Także stany depresyjne mogą ulegać schizofrenizacji. Najczęściej stany maniakalne w ciężkich przypad- kach nabierają zabarwienia hebefrenicznego: gonitwa myśli staje się bezładna aż do rozkojarzenia, błaznowanie chorego przestaje być zrozumiałym odczynem na podniety, pojawia się autyzm, afekt sztywnieje. rozpada się struktura oso- bowości, zanika uczuciowość wyższa, mogą się pojawić omamy. Czasem stan maniakalny nabiera cech katatonii hiperkinetycznej. Natomiast depresja naj- częściej ulega katatonizacji. Może .dlatego starzy autorzy tak często widywali stupor melancholicus. Zeschizofrenizowane okresy maniakalno-depresyjne naśla- dują cykliczny przebieg schizofrenii. Niektórzy autorzy mówią wprost, oczy- wiście niesłusznie, o takich postaciach schizofrenii;jak catatonia cyclica, hebe- phrenia cycltca, itd. W przypadkach tych trzeba wykluczyć schizofrenię, ponie- .waż w okresach remisji nie stwierdza się ubytków. Podstawową sprawą jest tu cyklofrenia, której okresy są ze stanowiska etioepigenezy mieszanymi zespo- łami maniakalno-hebefrenicznymi, maniakalno-katatonicznymi, depresyjno-ka- tatonicznymi itd. U dawnych autorów znaleźć można jednostkę określaną nazwą stupor maniacalis. [więcej w: , pierścionek zaręczynowy, implanty zębów, korekcja wzroku ]

Comments Off

Posts Tagged ‘pierścionek zaręczynowy’

Kazdy psychiatra wie, co to

Posted in Uncategorized  by admin
July 12th, 2016

Na tym przewlekle rozwijającym się podłożu pewne religijno-reformatorskie idee nadwartościowe zaczęły się rozrastać w system urojeń, tworzących zastoinowy punkt pobudzenia korowego o cechach obłędu posłannictwa religijno-reformatorskiego. Rozpoznanie opiera się na zestawieniu osiowych objawów schizofrenicznych, spośród których na pierwszym miejscu zwykło się wymieniać rozpad lub przynaj- mniej rozchwianie się struktury osobowości. Stransky użył tu określenia ataxia intra- psychica. W schizofrenii paranoidalnej rozpad ten przybiera jaskrawe, nawet dla nie- wprawnych widoczne rozmiary współistnienia dwóch lub więcej osobowości. W schi- zofrenii prostej i w stanach ubytkowych rozszczepia się spoistość poszczególnych czyn- ności psychicznych, rozluźnia się ich wzajemny stosunek i załamuje się prawidłowy stosunek osobowości do środowiska. Najbardziej typowe są zaburzenia afektu, po- cząwszy od uczuciowości wyższej, a skończywszy na przejawach życia popędowego. Sam afekt jako taki nabiera cech sztywności i niedostosowania. Niektórzy uważali, że incontinentia affectiva miałaby być objawem niemal patognomonicznym, co jest niewątpliwie niesłuszne, gdyż objaw ten znamionuje raczej zespoły psycheorganiczne. Niektórzy za typowy uważają (Wyrsch) stwierdzany w świeżych przypadkach, ale nie w przewlekłych, “podstawowy nastrój schizofreniczny” – jakby stan rozmarze- nia sennego na jawie. Objaw ten nie dotyczy wszystkich przypadków schizofrenii, nie jest więc “osiowy”, podobnie jak omamy i urojenia, które zresztą spostrzegamy i poza schizofrenią. Osiowym objawem rozszczepiennym jest rozkojarzenie (dissoc,ia- tio). Dużą wagę mają dziwactwa wyglądu zewnętrznego, pisma, sposobu wyrażania się, myślenia itd. Zjawiskiem rozszczepiennym jest też nie usystematyzowany cha- rakter urojeń, zaznaczony w myśleniu dereizm i autyzm, tudzież objawy ambiwa- lencji, ambisentencji i I ambitendencji. W sferze dążeń doniosłość posiada paragno- .men (Brzezicki), objaw polegający na podejmowaniu nieoczekiwanego działania (actio inexpectata) oraz inne objawy impulsywności i automatyzmu. Jeżeli niektórzy zwra- cali uwagę na jakościowe zaburzenia świadomości w ostrych stanach psychotycznych, to zjawisk tych nie można uważać za typowe dla schizofrenii, przypisać je bowiem trzeba współudziałowi innych czynników nieswoistych, które mogą przyczynić się do wybuchu ostrej psychozy schizofrenicznej. Zwolennicy tego sprawdzianu roz- poznawczego sami podnoszą, że zaburzeń tego typu nie widuje się w przypadkach przebiegających przewlekle. [podobne: , odwrócona osmoza, pierścionek zaręczynowy, psycholog Kraków ]

Comments Off

« Previous Entries